۱۴۰۱ مرداد ۲۱, جمعه

زخمی شدن یک کولبر اهل بانه با بیش از ۱۰۰ ساچمه

زخمی شدن یک کولبر اهل بانه با بیش از ۱۰۰ ساچمه

هه‌نگاو: جمعه ۲۱ مرداد ۱۴۰۱

یک کولبر اهل بانه با هویت عبدالله حجری ۲۵ ساله روز چهارشنبه ۱۹ مرداد ۱۴۰۱ (۱۰ آگوست ۲۰۲۲) در حین کولبری در مرز هَنگَژال (هه‌نگه‌ژال) این شهر با شلیک مستقیم نیروهای هنگ‌مرزی به شدت مجروح شد.

بر اساس گزارش رسیده به سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، عبدالله حجری از فاصله نزدیک هدف تیراندازی قرار گرفته و از ناحیه شکم، سینه، دست، صورت، سر و چشم‌هایش مورد اصابت بیش از ۱۰۰ ساچمه قرار گرفته است.

هه‌نگاو مطلع شده است که عبدالله حجری اهل روستای هه‌نگه‌ژال بوده و به دلیل شدت جراحات از ناحیه چشم جهت جراحی به یکی از مراکز درمانی تبریر منتقل شده است.



source https://kar-kargar.bashariyat.org/?p=18011

معوقات مزدی و بلاتکلیفی کارگران در دو واحد صنفی

کارگران فضای سبز شهرداری ایرانشهر از نگرفتن ۴ ماه دستمزد و بیمه پرداخت نشده خود خبر دادند. عیدی این کارگران نیز طی ۱۴ سال گذشته پرداخت نشده و آنها منتظر دریافت مطالبات خود هستند. همچنین ۱۳۰ نفر از کارکنان دروازه های ورودی منطقه آزاد اروند با اعتراض به بلاتکلیفی خود، خواستار تعیین تکلیف وضعیت شغلیشان شدند.

این کارگران از احتمال‌ عدم پرداخت معوقات خود ابراز نگرانی کردند و گفتند: عدم پرداخت مطالبات، مشکلاتی برای خانواده‌ های کارگران به وجود آورده است.

عبدالحق کلکلی، عضو شورای شهر ایرانشهر، درخصوص مطالبات کارگران این شهرداری گفت: مهمترین موضوع در شهرداری ایرانشهر تاخیر در پرداخت حقوق کارکنان و کارگران است. در حال حاضر کارگران شهرداری ایرانشهر جدا از چهار ماه مطالبات معوقه، ۱۴ سال عیدی طلب دارند که این موضوع آنها را در شرایط سخت مالی قرار داده است.

او با بیان اینکه کاهش درآمد شهرداری ایرانشهر باعث بروز مشکلاتی ناشی از کمبود منابع مالی شده است به همین دلیل هم‌ اکنون کارگران ماه‌ هاست که معوقات مزدی طلب دارند، افزود: اعضای شورای شهر ایرانشهر دغدغه دستمزد و معیشت همه کارگران شهرداری را دارند، بنابراین به دنبال راه‌ حلی هستیم که بتوانیم بخشی از این مطالبات را پرداخت کنیم تا کارگران زحمتکش شهرداری برای تامین مایحتاج زندگی خود دغدغه مالی نداشته باشند.

بلاتکلیفی کارکنان دروازه‌های ورودی گمرک منطقه آزاد اروند

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما مرکز آبادان؛ برخی از کارکنان دروازه های ورودی منطقه آزاد اروند نسبت به مرخصی اجباری ۱۳۰ نفر از افراد شاغل در دروازه های هفت گانه منطقه ابراز گلایه کرده و خواستار رفع بلاتکلیفی در این زمینه شده اند.

معاون سرمایه گذاری سازمان منطقه آزاد اروند با تایید این خبر گفت: خروج این افراد از دروازه های ورودی منطقه تصمیم مدیریتی بود و انتقال آن ها به مکان دیگر نیز وابسته به حکم و دستور مدیرعامل این سازمان است.

خبرگزاری هرانا –۲۰مرداد ۱۴۰۱



source https://kar-kargar.bashariyat.org/?p=18007

خودداری کارفرما از دادن لباس و کفش ایمنی به کارگران راه آهن جنوب شرق

کارگران ابنیه فنی راه آهن جنوب شرق زاهدان نسبت به خودداری پیمانکار از تامین سهمیه لباس و کفش ایمنی اعتراض دارند. این کارگران ماه‌ها است که از مدیران شرکت‌های پیمانکاری خواستار تامین لباس و کفش ایمنی هستند اما اقدام جدی صورت نگرفته است. کارگران راه آهن جنوب شرق در حال حاضر تحت مسئولیت یک شرکت پیمانکاری هستند. کار اصلی این کارگران نگهداری خطوط راه آهن می‌باشد. صاحبان این شرکت به دلیل قراردادهای موقت هرگونه اعتراض را با اخراج پاسخ می‌دهند. به همین دلیل بسیاری از کارگران برای حفظ شغل خود مجبور به سکوت هستند.

طبق قانون کارفرما موظف است، هر ۶ ماه یک بار لباس ایمنی و سالانه یک کفش ایمنی به کارگران تحویل دهد. اما مدیران شرکت‌های پیمانکاری به بهانه نداشتن امکانات مالی این قانون را رعایت نمی‌کنند. یکی از کارگران ابنیه فنی راه آهن جنوب شرق با اشاره به مشکلات معیشتی کارگران می‌گوید:

«کارگران از لحاظ ایمنی در مضیقه‌اند و خودشان هم نمی‌توانند لباس و کفش ایمنی تهیه کنند. شرکت پیمانکاری نیز هم این معضل را به‌صورت جدی پیگیری نمی‌کند و به بهانه‌های مختلف از تهیه لباس و کفش ایمنی برای کارگران سر باز می‌زند.»

راه آهن جنوب شرق

تامین لباس و کفش ایمنی کارگران توسط کارفرما الزامی است

داشتن لباس کار در محیط صنعتی الزامی است. کارگران به دلیل مشکلات مالی توان خرید لباس کار را ندارند. این وظیفه کارفرما است که به تعهدات خود برای تامین لباس و کفش کار کارگران پایبند باشد.

شرکت راه آهن جنوب شرق به عنوان کارفرمای مادر بایستی به کار پیمانکاران نظارت داشته باشد؛ اما به دلیل رانت و لابی‌های قدرت حامی پیمانکاران این مهم صورت نمی‌گیرد.

سران حکومت با تاسیس شرکت‌های پیمانکاری به سرقت دستمزد اندک کارگران اقدام می‌کنند. شرکت‌های پیمانکار در کنترل سپاه و آقازاده‌ها می‌باشد. به همین دلیل هر گونه مخالفت با آنها را یک اقدام علیه امنیت ملی قلمداد می‌کنند. سرقت دستمزد کارگران پیمانکاری باعث افزایش و گسترش نارضایتی در سطح جامعه شده و بی‌تردید آتشفشان ملتهب اعتراضات به زودی فوران خواهد کرد.

ایران کارگر ۲۰ مرداد, ۱۴۰۱



source https://kar-kargar.bashariyat.org/?p=18005

آغاز اعتصاب کارمندان رسمی صنعت نفت در اعتراض به اجرا نشدن ماده ۱۰ قانون نفت

اعتصاب کارمندان رسمی صنعت نفت و گاز کشور در بیشتر مراکز عملیاتی این صنعت آغاز شد. این اعتصاب در یک اقدام هماهنگ و از پیش برنامه‌ریزی شده در اعتراض به پاسخگو نبودن مقامات دولتی ‌می‌باشد. اعتصاب کارمندان رسمی صنعت نفت در اعتراض به گرانی افسارگسیخته، عدم اجرای قوانین مصوب ، پایین بودن دستمزدها و اجرا نشدن ماده ۱۰ قانون نفت می‌باشد.

امروز پنجشنبه ۲۰ مردادماه ۱۴۰۱ کارمندان رسمی صنعت نفت در مراکز کاری خود با در دست داشتن دست نوشته‌هایی نسبت به پاسخگو نبودن مسئولین دست به اعتراض زدند. آنها خواستار اجرای ماده ۱۰ قانون وظایف کارکنان وزارت نفت می‌باشند. مطابق این ماده کارکنان بخش عملیات وزارت نفت از چارچوب قانون خدمات مدیریت کشوری مستثنی می‌شوند. این قانون در سال ۱۳۹۱ تصویب شده و از ابتدای سال ۱۳۹۳ لازم الاجرا بوده است. اما مقامات وزارت نفت اجرای آنرا تاکنون به تعویق انداخته‌اند. کارمندان رسمی صنعت نفت خواستار اجرای فوری این قانون وپرداخت کل حقوق معوقه ناشی از اجرا نشدن آن از سال ۹۳ تاکنون هستند.

کارمندان رسمی صنعت نفت

اجرای فوری ماده ۱۰ خواسته اصلی اعتصاب کارمندان رسمی صنعت نفت

هدف از اجرای این ماده، تقویت رقابت‌پذیری و سرعت بخشیدن به بهره‌برداری از میادین مشترک و حفظ نیروی انسانی متخصص است. همچنین این آیین‌نامه بدون الزام به رعایت قانون مدیریت کشوری با رعایت سایر قوانین و مقررات مربوطه تهیه می‌شود.

در چند سال گذشته دولت و مجلس بجای بالا بردن سطح حقوق و تامین رفاه کارکنان دولت، درصدد حذف تسهیلات کارکنان صنعت نفت بوده است. از همین رو، در بعضی از رسانه‌ها به حقوق نجومی کارکنان شرکت نفت اشاره می‌شود. در حالی‌که هیچ اشاره‌ای به شرایط سخت کاری آنها نمی‌کند. این در حالی است که نمایندگانی و وزرایی که این قوانین را تصویب می کنند، صدها برابر حقوق سالیانه کارکنان را، فقط در رانت‌های خود بدست می‌آورند.

کارمندان رسمی صنعت نفت


source https://kar-kargar.bashariyat.org/?p=18003

سکوت عامدانه مقامات، نسبت به بی هوش شدن کارگران به دلیل کار در دمای بالای ۵۰

در چند روز گذشته فیلم‌هایی در شبکه‌های اجتماعی از بی هوش شدن کارگران در دمای بالای ۵۰ درجه منتشر شده است. کار سخت و طولانی در هوای شرجی و دمای بالای ۵۰ درجه ده‌ها کارگر را راهی بیمارستان کرده است. اما مدیران شرکت‌های پیمانکاری حاضر به تعطیل کردن کار حتی در ساعت‌های گرم روز هم نیستند. این درحالی است که طبق قانون کار در ساعات گرم روز و دمای بالای ۵۰ درجه کار در هوای باز ممنوع می‌باشد.

آمار دقیقی از بی هوش شدن کارگران پالایشگاه آبادان به دلیل گرمازدگی در دست نیست. یک کارگر در یک کلیپ حین انتقال کارگر بیهوش می‌گوید این سی و پنجمین نفر است که بی‌هوش می‌شود. کارگران جنوب کشور بخصوص در صنعت نفت و پتروشیمی بارها نسبت به گرم بودن بیش از حد مجاز هوا برای کار کردن اعتراض کرده‌اند. آنها در بدترین ساعات روز در دمای بالای ۵۰ درجه بدون کوچکترین امکاناتی مجبور به کار هستند. اما هیچ مسئولی پاسخگوی این اعتراضات نبوده است.

بی هوش شدن کارگران بالای ۵۰

مرگ یک کارگر پالایشگاه آبادان به دلیل گرما زدگی

پیش از این در روز ۶ مرداد یکی از کارگران پالایشگاه آبادان به نام عبدالرضا سمیریان به دلیل شدت گرما و شرجی در حین کار فوت کرد. به گفته مراکز درمانی علت مرگ وی تشنج و ایست قلبی بوده است. همکاران این کارگر، مرگ وی به دلیل فشار کاری و تعطیل نشدن کار از سوی کارفرما درگرمای طاقت‌فرسا عنوان کرده‌اند.

 عملکرد شرکت‌های پیمانکاری در صنایع نفت طی ۳ دهه گذشته نشان داده است، آنها هیچ ارزشی برای جان کارگران قائل نیستند. آنها به راحتی ابتدایی‌ترین حقوق کارگران را زیر پا گذاشته تا سود بیشتری کسب کنند. کلیه این شرکت‌های پیمانکاری تحت تسلط سپاه پاسداران می‌باشند. به همین دلیل هر گونه مخالفت با این عملکردهای این شرکت‌ها بسرعت امنیتی و سرکوب می‌شود. کمپین ۲۰-۱۰ در تابستان گذشته توانست مقداری از حقوق این کارگران را اعاده کند. اما با گذشت زمان این شرکت‌ها با روش‌های دیگر به استثمار کارگران ادامه داده‌اند. سکوت مقامات در وزارت کار نسبت به مرگ و بی‌ هوش شدن کارگران نشان داده است، آنها نیز در این اقدامات مشترک و دارای نفع می‌باشند.

بی ارزش نبودن جان کارگران برای سران حکومت

سران حکومت ارزشی برای جان کارگران قائل نیستند. حتی مرگ‌ دلخراش کارگران در محیط‌های کارگری نیز برای تغییر این نگرش کافی نیست. سران حکومت، یک نگرش ضدانسانی به کارگران دارند و می‌گویند: «تا کارگر قربانی نشود چرخ تولید نمی‌چرخد». آنها کارگران را جزء ناچیزی از اجزاء یک کارخانه می‌دانند که با مرگ یا از دور خارج شدن یک تن، می‌توان از میان صدها نفر انتخابی دوباره کرد. واقعیت تلخ این جا است که بار تولید و رشد اقتصادی بر دوش همین کارگران بخصوص کارگران صنایع نفت و پتروشیمی می‌باشد. اما بهره و ثروت آن به جیب سرمایه‌داران و سران حکومت سرازیر می‌شود. تنها مرگ و از کارافتادگی است که نصیب کارگران خواهدشد.

بی هوش شدن کارگران بالای ۵۰


source https://kar-kargar.bashariyat.org/?p=18001

۱۴۰۱ مرداد ۱۹, چهارشنبه

اعتراض کارگران شهرداری قلعه خواجو به پرداخت نشدن ۱۵ ماه دستمزد و حق بیمه

کارگران شهرداری قلعه خواجو در شهرستان اندیکا بیش از ۱۵ ماه است که دستمزد خود را دریافت نکرده‌اند. این کارگران همچنین از پرداخت نشدن ۱۵ ماه بیمه خود توسط کارفرما خبر می‌دهند. پرداخت نشدن بیش از ۱۵ماه حقوق مشکلات معیشتی زیادی برای کارگران ایجاد کرده است. کارگران شهرداری قلعه خواجو بارها نسبت به پرداخت نشدن دستمزد و بیمه خود اعتراض کرده‌اند؛ اما تا کنون از سوی مسئولین پاسخ مشخصی به آنها داده نشده است.

کارگران شهرداری قلعه خواجو برای تامین هزینه‌های زندگی مجبور به گرفتن قرض از آشنایان خود و یا بردن جنس از مغازه‌های آشنا هستند. اما با طولانی شدن مدت این قرض‌ها بعضی از مغازه‌داران نیز از دادن جنس نسیه به کارگران شهرداری قلعه خواجو خودداری می‌کنند.

کارگران شهرداری قلعه خواجو

مشکلات کارگران در هنگام مراجعه به مراکز درمانی

پرداخت نشدن بیمه هم زمینه‌ساز مشکلات زیادی برای کارگران شهرداری قلعه خواجو شده است.‌‌ به دلیل پرداخت نشدن حق بیمه، کارگران و خانواده آنها در هنگام مراجعه به مراکز درمانی امکان استفاده از مزایای بیمه را نداشته و باید هزینه‌ها را نقدی پرداخت کنند.

شهرداری و شورای شهر قلعه خواجو نیز در قبال این مشکلات پاسخگو نبوده و آینده کاری این کارگران مشخص نیست. شهرداری علت پرداخت نکردن دستمزد کارگران را نداشتن منابع مالی عنوان کرده است. اما سوال اینجاست، چرا کمبود منابع مالی تنها برای کارگران شهرداری است، ولی حقوق مدیران و اعضای شورای شهر در موعد مشخص پرداخت می‌شود.

پرداخت به موقع دستمزدها وظیفه کارفرمای دولتی یا خصوصی است

پرداخت نشدن به موقع دستمزدها برای کارگران شهرداری قلعه خواجو مشکلات زیادی ایجاد کرده است. این کارگران و خانواده‌هایشان در وضعیت معیشتی بدی به سر می‌برند. طبق قانون، کارفرما اعم از دولتی و یا شرکتی موظف است، دستمزد کارگران را در موعد مقرر پرداخت کند. در حال حاضر امنیت شغلی این کارگران نیز در خطر است. با توجه به گرانی و تورم افسارگسیخته، هر روز تاخیر در پرداخت معوقات باعث کم ارزش شدن آن می‌شود. این اقدام باعث گسترش اعتراضات کارگران خواهد شد. این اعتراضات در زمان مناسب تبدیل به یک اعتراض سراسری شده که دیگر حاکمیت توان مقابله با آنها را نخواهد داشت.

 ایران کارگر  ۱۹ مرداد ۱۴۰۱ 



source https://kar-kargar.bashariyat.org/?p=17992

اعتراض کارگران پتروشیمی مسجد سلیمان به نداشتن امنیت شغلی

کارگران قراردادی و شرکتی مجتع پتروشیمی مسجد سلیمان نسبت به نداشتن امنیت شغلی اعتراض دارند. آنها این وضعیت خود را استثماری نوین خوانده و خواهان رفع آن شدند. مدیران شرکت پتروشیمی مسجد سلیمان به دلیل نبستن قراداد کاری با کارگران دست باز در هر تنظیمی با کارگران را داشته و هرگونه اعتراض را با اخراج از کار پاسخ می‌دهند. این مدیران همچنین به صورت سلیقه‌ای قوانین را اجرا می‌کنند. بدلیل رانت و حمایت لابی‌های قدرت از آنها هیچ نظارتی بر عملکردهای این مسئولین از سوی وزارت کار و دیگر ارگان‌های بازرسی وجود ندارد.

طبق ماده ۴۸ و ۴۹ قانون کار کارفرمایان ملزم به اجرای طرح طبقه‌بندی مشاغل هستند. اما مدیران شرکت پتروشیمی مسجد سلیمان از انجام این کار خودداری می‌کنند. آنها هر اعتراض به انجام نشدن این قانون را با اخراج از کار پاسخ داده و کارگران را مجبور به سکوت کرده‌اند.

پتروشیمی مسجد سلیمان

اجرای سلیقه‌ای قوانین و باند بازی در مجتمع پتروشیمی مسجد سلیمان

یکی از کارگران شرکت پتروشیمی مسجد سلیمان در رابطه با اجرای سلیقه‌ای قوانین و باند بازی توسط مدیران شرکت می‌گوید:

«در شرکت پرداخت‌ها سلیقه‌ای است و برخی آیتم‌های حقوق از جمله بدی آب و هوا و … برای ما که در گرما و شرایط سخت مشغول بکار هستیم با آنها که پشت میز و در دفتر مرکزی مشغولند یکنواخت است. آخر مگر می‌شود؟! به تازگی هم بیش از ۱۰۰ نفر دعوت به مصاحبه شده‌اند تا در شرکت تبدیل وضعیت شوند. برخی از آنها نه مدرک تحصیلی و سابقه کارشان ملاک قرار گرفته نه نوع شغلی که دارند و شنیده‌ام چون در گروه فلانی هستند شانس زیادی برای سفارش و تبدیل وضعیت دارند»

۶۶ درصد سهام پتروشیمی مسجد سلیمان متعلق به صندوق بازنشستگی است. اما در حال حاضر این شرکت در لیست بدهکاران کلان بانک صنعت و معدن قرار دارد. مشخص نیست، مدیران این شرکت تا چه زمان می‌توانند به این وضعیت ادامه دهند. به این ترتیب امنیت شغلی کارگران این مجتمع در تهدید جدی قرار دارد.

دست باز مدیران شرکت در تنظیم با کارگران

مدیران شرکت‌های تولیدی با استفاده از قوانین ضدکارگری دیکتاتوری حاکم، از قراردادهای کوتاه مدت شغلی، به عنوان اهرمی جهت کنترل نارضایتی‌ها و اعتراضات کارگری استفاده می‌کنند. حمایت دستگاه‌های دولتی و دادگاه‌ عدالت اداری از کارفرماها در سال‌های گذشته، باعث ضایع شدن حقوق بسیاری از کارگران شده است. این موضوع به کارفرماها دست باز برای هر تنظیمی با کارگران را می‌دهد.



source https://kar-kargar.bashariyat.org/?p=17990

مرگ بر رئیسی؛ تجمع اعتراضی بازنشستگان تامین اجتماعی در شهرهای مختلف + فیلم

بازنشستگان تامین اجتماعی در شهرهای تهران، اصفهان، اهواز، اراک، شوش، دزفول و شوشتر تجمع اعتراضی برگزار کردند. بازنشستگان در این گردهمایی‌ها خواستار افزایش مستمری خود، طبق مصوبه شورایعالی کار شدند. آنها همچنین خواستار مشخص شدن زمان پرداخت اضافه حقوق می‌باشند. این تجمع‌ها روز سه‌شنبه ۱۸ مردادماه ۱۴۰۱ برگزار گردید. بازنشستگان تامین اجتماعی اصفهان در برابر اداره کل تامین اجتماعی استان تجمع کرده و خواستار رسیدگی به وضعیت خود شدند.

بازنشستگان در تهران علیرغم ممانعت ماموران نیروهای امنیتی درمقابل وزارت کار تجمع کرده و خواستار پاسخگویی مقامات این وزراتخانه به بازنشستگان شدند.

 بازنشستگان تامین اجتماعی استان اراک نیز با تجمع در برابر اداره تامین اجتماعی استان، خواستار مشخص شدن وضعیت خود شدند. آنها با شعار دادن بر علیه رئیسی و سایر مقامات دولتی خواستار سرعت دادن به تعیین تکلیف پرداخت مستمری خود با توجه به شرایط سخت اقتصادی شدند. آنها شعار می‌دادند: «زیر بار ستم نمی‌کنیم زندگی جان فدا می‌کنیم در ره آزادگی»

بازنشستگان تامین اجتماعی
تجمع اعتراضی بازنشستگان تامین اجتماعی در اصفهان

بازنشستگان تامین اجتماعی در شوشتر نیز با شعار بر علیه دولت رئیسی خواستار پاسخگویی مقامات دولتی به خواسته‌های بازنشستگان شدند. آنها شعار می‌دادند:

«رئیسی دروغگو حاصل وعده‌هات کو»

«دولت انقلابی چه اسم اشتباهی»

«رزمندگان دیروز گرسنگان امروز»

تاکید بر گرفتن حق و حقوق خود تا به آخر

بازنشستگان تامین اجتماعی در دزفول با تجمع در ساختمان کانون بازنشستگان، خواهای رسیدگی به وضعیت معیشتی خود شدند. آنها بر گرفتن حق و حقوق خود تا به آخر تاکید کردند.

بازنشستگان تامین اجتماعی در شهرستان شوش نیز در دمای بالای ۵۰ درجه تجمع اعتراضی برپا کردند. آنها با شعار «مرگ بر رئیسی» خواستار پرداخت مستمری خود طبق مصوبه شورایعالی کار شدند.

در اهواز نیز بازنشستگان با تجمع در برابر اداره تامین اجتماعی این استان خواستار پرداخت حوقق خود و مشخص شدن زمان آن شدند. آنها خطاب به مقامات دولتی شعار می‌دادند:

«مصوبات شورا اجرا باید گردد»

مقامات حکومتی در ۴۰ سال گذشته با دست‌اندازی بر روی سرمایه‌های این صندوق‌های بازنشستگی، همواره مقداری از کسری بودجه خود را تامین کرده‌اند. این اقدام به ورشکستگی صنـدوق‌ها منجر شده است. سرقت سرمایه‌های بازنـشستگان تامیـن اجتماعی و سایر صندوق‌ها باعث هر چه فقیرتر شدن آنها شده است.

 ایران کارگر  ۱۸ مردادماه ۱۴۰۱



source https://kar-kargar.bashariyat.org/?p=17988

کشته و زخمی شدن ۳ کولبر توسط نیروهای سپاه پاسداران

با شلیک نیروهای سپاه پاسـداران به سمت کولبران ۳ تن از آنها کشته و زخمی شدند. نیروهای سپاه پاسدارن  درمنطقه اشنویه با شلیک مستقیم به سمت کولبران یک تن از آنها را کشته و ۲ تن دیگر مجروح شدند. این حادثه بامداد روز سه‌شنبه ۱۸ مردادماه ۱۴۰۱ در ارتفاعات دره گادر روی داد. کولبر کشته شده محمدامین محمدی نام دارد. وی ۳۰ ساله متاهل، پدر ۲ فرزند و اهل روستای لاجانی از توابع مرگور ارومیه بود. جسد وی به بیمارستانی در نقده منتقل شده است.

 کولبر‌های زخمی، عبدالله احمدی‌ (برادر محمدامین احمدی) و عزیز صابری آذر  می‌باشند. عزیز صابری آذر ۴۵ ساله، پدر ۳ فرزند  و اهل دیزج مرگور می‌باشد.

کولبر سپاه پاسداران

 نیروهای سپاه پاسـداران با شلیک مستقیم به سمت کولـبران  حداقل ۶ تن دیگر را  بازداشت کرده‌اند. اسامی ۳ تن از آنها عبارتند‌ از: وحید سعیدی، قهرمان پورعلی و صفر مرادپور. این کولبران هر سه اهل ارومیه می‌باشند. در اثر شلیک مستقیم نیروهای سپاه پاسـداران به سوی کولـبران چندین راس اسب کولـبران نیز مورد اصابت قرار گرفته و تلف شدند.

افزایش شلیک و قتل کولبران در ماه‌های اخیر

پیش از این نیروهای امنیتی یک کولـبر را در مرز سارداب بانه هدف شلیک مستقیم قرار داده و وی را به قتل رسانده بودند. نیروهای هنگ مرزی در شهرستان بانه، روز یکشنبه ۱۶مردادماه ۱۴۰۱ بر سر راه گروهی از کولـبران کمین گذاشته و بدون اخطار قبلی به آنها شلیک کردند. در اثر این شلیک‌ها یک کولـبر به نام هژار فرجی کشته شد.

کولبر سپاه پاسداران

مقامات امنیتی پس از افزایش قتل کولـبران در ناحیه مرزی در هراس از بالا گرفتن اعتراضات مردمی، رسانه‌ها و کانال‌های استانی را تحت فشار قرار داده، تا از درج خبر و اطلاع‌رسانی خودداری کنند.

دیکتاتوری حاکم مردم این مناطق را بین دو راهی گرسنگی و مرگ مخیر کرده است. کولـبران ترجیح می‌دهند، در حین تلاش برای کسب نان خانواده‌هایشان، جانشان را از دست بدهند. کولـبران انسان‌های زحمت‌کشی هستند که غم نان دیگران را دارند. همه آنها پدر، همسر، نان‌آور خانواده و… هستند. پایان کشتار کولـبران بیگناه زمانی است که بنیان‌های این نظام فاسد و چپاولگر نابود شده باشد.

ایران کارگر  ۱۸ مرداد, ۱۴۰۱ 



source https://kar-kargar.bashariyat.org/?p=17986

خودکشی ۲ کارگر اخراجی پتروشیمی ایلام در کمتر از ۲۴ ساعت

پیش از این در روز یکشنبه ۱۶ مردادماه ۱۴۰۱ یک کارگر دیگر پتروشیمـی ایلام به نام محمد منصوری در اعتراض به اخراج از کار خود را در منزل شخصی‌اش حلق‌آویز کرد. وی از کارگران روز‌مزد پتروشیمـی ایلام بود، که پس از سال‌ها کار کردن توسط مدیران پتروشیمی از کار اخراج شد. وی ۳۲ ساله، متاهل و پدر دو فرزند بود.

خودکشی پتروشیمی ایلام

تعداد کارگران روزمزد پتروشیمـی ایلام حدود ۶۰۰ نفر می‌باشد. این کارگران به صورت سه شیفت در این پتروشیمی مشغول بکار می‌باشند. شرایط کاری آنها سخت است و بایستی تحت پوشش کارهای سخت و زیان‌آور قرار بگیرند. اما مدیران شرکت‌های پیمانکاری با بکارگیری روزمزد آنها، از تحت پوشش قرار دادن کارگران خودداری می‌کند.

اعتراض نسبت به اخراج کارگران پتروشیمی ایلام

کارگران پتروشیمـی ایلام از ابتدای سال نسبت به اخراج خود و همکارانشان چندین تجمع اعتراضی داشته‌اند. این کارگران سال‌ها در این شرکت کار کرده بودند؛ اما با شروع تولید در شرکت، مدیران آن شروع به اخراج کارگران کردند. آنها با این اقدام تلاش می‌کنند، نفرات وابسته به خود را در شغل‌های این شرکت قرار دهند. پیش از این هم کارگران پتروشیمـی ایلام نسبت به پرداخت نشدن دستمزد و بیمه خود بارها تجمع اعتراضی برگزار کردند.

مشکلات مالی ناشی از گرانی و تورم افسار گسیخته عامل اصلی خودکشی در کشور است. مردمی که آینده مشخصی را برای خود نمی‌بینند، برای خلاصی خود دست به این اقدام می‌زنند. سران حکومت زمینه‌ساز این اقدامات هستند. سرقت سالیان ثروت‌های عمومی باعث گسترش فقر و افزایش خودکشی شده است.



source https://kar-kargar.bashariyat.org/?p=17984

۱۴۰۱ مرداد ۱۸, سه‌شنبه

تبدیل وضعیت شغلی خواسته کارگران پیمانکاری آبفای اهواز

 طبق گزارش خبر گزاری ایران کارگر شنبه ۱۵ مرداد, کارگران پیمانکاری آبفای اهواز خواستار تبدیل وضعیت شغلی خود می‌باشند. این کارگران تحت قرارداد یک شرکت پیمانکاری هستند. این کارگران که تعداد آنها ۷۵۰ نفر می‌باشد به عنوان اپراتور در شرکت آب و فاضلاب اهواز مشغول به کار هستند. آنها خواهان حذف شرکت‌های پیمانکاری واسطه و رسیدگی به وضعیت معیشتی خود هستند. سالهاست، کارگران آب و فاضلاب اهواز از تعدد قراردادهای شغلی و تغییر دستمزد خود شکایت دارند.

یکی از کارگران پیمانکاری آبفای اهواز دراین رابطه می‌گوید:

«چندین ماه است موضوع طرح تبدیل وضعیت نیروهای قراردادی، شرکتی و حجمی در صحن علنی مجلس در حال بررسی است؛ به همین دلیل ما کارگران شرکتی آب و فاضلاب انتظار داریم نمایندگان با تصویب این طرح، امنیت شغلی را به همه کارکنان قراردادی و شرکتی شاغل در تمام بخش‌های دولتی، عمومی و نیمه دولتی کشور بازگردانند.»

کارگران پیمانکاری آبفای اهواز

کار بدون دریافت مزایا و پاداش و…

 هدف اصلی این طرح حذف شرکت‌های پیمانکاری و برقراری عدالت مزدی است. کارگران پیمانکاری آبفای اهواز برخلاف نیروهای رسمی و قرارداد مستقیم از مزایایی مانند اضافه‌کاری، پاداش، کارانه، حق لباس و سایر خدمات عرفی محروم هستند. دستمزد این کارگران هیچگاه سر زمان‌بندی مشخص شده پرداخت نشده و همواره این حداقل دستمزد را هم با تاخیر دریافت می‌کنند.

تاخیر در پرداخت مطالبات کارگران پیمانکاری آبفای اهواز برای آنها مشکلات معیشتی زیادی ایجاد کرده است. همچنین به دلیل پرداخت نشدن حق بیمه به تامین اجتماعی کارگران آنها در مراجعه به مراکز درمانی با مشکل مواجه هستند.

این کارگران خواهان خروج پیمانکاران نیرویی از شرکت آب و فاضلاب شهری اهواز هستند. یکی از کارگران در این رابطه می‌گوید:

«سال‌هاست پیگیر خروج پیمانکاران تامین نیرو از شرکت آب و فاضلاب شهری اهواز هستیم؛ اما تاکنون مسئولان هیچ تصمیم جدی برای حذف پیمانکار و نوع قرارداد کارگران نگرفته‌اند و این موضوع هر روز نگرانی کارگران را بیشتر می‌کند.»

تعلل مجلس و زیان روزانه کارگران

وی در ادامه خطاب به مقامات دولتی و نمایندگان مجلس گفت:

«طرح تبدیل وضعیت شغلی که با آینده شغلی هزاران و شاید میلیون‌ها کارگر سر و کار دارد نباید به بهانه‌های مختلف نادیده گرفته شود. بنابراین خواستار تصویب این طرح مهم از سوی نمایندگان مجلس در سال جاری هستیم.»

شرکت‌های پیمانکاری که توسط سران حکومت و اطرافیان آنها تاسیس شده است، هدفی جز استثمار بیشتر کارگران ندارند. یک نمونه آن استثمار کارگران پیمانکاری آبفای اهواز است. صاحبان این شرکت با سرقت نیمی از دستمزد کارگران ثروت‌های هنگفتی برای خود به جیب زده‌اند. حذف شرکت‌های پیمانکاری از خواسته‌های همیشگی کارگران می‌باشد. سپاه پاسداران، بر بسیاری از این شرکت‌ها تسلط دارد و هرگونه مخالفت با این شرکت‌ها را برخلاف امنیت حکومت می‌داند.



source https://kar-kargar.bashariyat.org/?p=17978

زخمی شدن ۲ سوختبر بر اثر حمله نیروهای امنیتی

به گزارش خبرگزاری کار و کارگر بر اثر شلیک نیروهای امنیتی یک سوختبر زخمی شد. نیروهای امنیتی در شامگاه شنبه ۱۵ مردادماه ۱۴۰۱ به سمت خودروی وی شلیک کردند. در اثر این شلیک یک سوختبر بلوچ به نام «نوید تباسیده» از ناحیه دست راست مورد اصابت قرار گرفت و زخمی شد. وی توسط اهالی محل به بیمارستان راسک منتقل شد.

نیروهای امنیتی در مسیر تردد سوختبران در روستای پشامگ در شهرستان سرباز، کمین گذاشته و به سمت خودروهای‌ آنها شلیک کرده بودند. «نوید تباسیده» تنها نان‌آور خانواده خود است و برای تامین امرار معاش آنها مجبور به کار پرخطر سوختبری است.

در یک حادثه دیگر، نیروهای امنیتی مرصاد با کمین در مسیر سوختبران موتوری در محدوده بازار پهره روستای کلگان یک سوختبر را زخمی‌ کردند. نیروهای امنیتی روز یکشنبه ۱۶مردادماه ۱۴۰۱، به منظور دستگیر کردن سـوختبران اقدام به پرتاب سنگ‌های بزرگ از بالای بلندی کردند. در این حادثه یک سـوختبر موتوری جوان به دلیل اصابت سنگ به ناحیه سر بشدت مجروح شد. این سوختبر به بیمارستانی در سراوان منتقل شد و هم اکنون در کما بسر می‌برد.

سوختبر

افزایش سوختبران به دلیل گسترش فقر

با گسترش فقر و بیکاری در استان سیستان و بلوچستان بیشتر جوانان بلوچ مجبور به سـوختبری می‌باشند. براساس گزارش سالانه ۲۰۲۱ کمپین فعالین بلوچ، حداقل ۸۷ سـوختبر هنگام سـوختبری با تیراندازی بی‌ضابطه ماموران و یا بر اثر سانحه جان خود را از دست داده‌اند. در آمار منتشره از جان باختگان، نام ۳ مورد کودک زیر ۱۸ سال نیز وجود دارد. همچنین طی این حوادث ۳۱ سـوختبر بلوچ دیگر نیز زخمی شده‌اند.

با افزایش حملات ، آمار کشته و زخمی‌های سـوختبران در سال ۱۴۰۱ افزایش چشمگیری داشته است.

سـوختبران بلوچ همواره تحت فشار، نیروهای امنیتی، قرار دارند. تیپ مرزی سپاه با حمله به خودروها، موتورسیکلت‌ها و حتی الاغ های سـوختبران، مانع کار آنها می‌شوند. نبود کار و درآمد مناسب زمینه‌ساز گسترش سـوختبری در استان سیستان و بلوچستان است. مردم بلوچ، خصوصا جوانان آن که بدنبال شغل و درآمدی هستند، به ناچار به شغل سـوختبری روی می‌آورند.

قاچاقچی اصلی سوخت عامل سرکوب سوختبران

 همین وضعیت در شرق استان هرمزگان و جنوب کرمان نیز وجود دارد. در این نواحی نیز مردم برای تأمین معیشت خانواده خود، به شغل سـوختبری روی آورده‌اند. در این میان، سپاه پاسداران که خود اصلی‌ترین عامل قاچاق سوخت به کشورهای پاکستان و افغانستان است، به سرکوب سـوختبران مبادرت می‌کند. این در حالی است که درآمد ناشی از قاچاق سوخت توسط سپاه پاسداران با درآمد اندک سـوختبران قابل مقایسه نمی‌باشد.



source https://kar-kargar.bashariyat.org/?p=17976

در پی تیراندازی نیروهای نظامی، یک کولبر در مناطق مرزی بانه جان باخت

 

هژار فرجی

در پی تیراندازی نیروهای نظامی در مناطق مرزی بانه یک کولبر به نام هژار فرجی، بدون اخطار قلبی جان باخت.

به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی؛ روز یکشنبه ۱۶ مردادماه ۱۴۰۱، یک کولبر در پی شلیک مستقیم نیروهای نظامی به نام هژار فرجی، ۲۸ ساله فرزند انور اهل روستای «زربنه» ساکن روستای شیخ الاسلام، در مرز “سارداب” بانه جان باخت.

در این گزارش آمده است، نیروهای نظامی بدون اخطار قبلی این کولبر را هدف شلیک مستقیم قرار داده‌اند.

آقای فرجی در حین انتقال به بیمارستان به دلیل اصابت گلوله به قلب و خونریزی شدید جان خود را از دست داده است.

جسد وی پس از انتقال به بیمارستان صلاح الدین ایوبی بانه، تاکنون به خانواده این کولبر تحویل داده نشده است.



source https://kar-kargar.bashariyat.org/?p=17973

برنامه شماره ۵۲۲ رادیو اینترنتی کانون دفاع از حقوق بشر در ایران



source https://kar-kargar.bashariyat.org/?p=17971

برنامه شماره ۵۲۴ رادیو اینترنتی کانون دفاع از حقوق بشر در ایران



source https://kar-kargar.bashariyat.org/?p=17969

لیست جدید کتابهای منتشر شده در کتابخانه اینترنتی کانون دفاع از حقوق بشر در ایران در جولای ۲۰۲۲



source https://kar-kargar.bashariyat.org/?p=17967

۱۴۰۱ مرداد ۱۷, دوشنبه

کارگران «سبلان پارچه» دو ماه مزد معوقه طلبکارند/ استقرار هیئت حمایت از صنایع در کارخانه

تعدادی از کارگران این واحد تولیدی به خبرنگار ایلنا گفتند: در کارخانه «سبلان پارچه» که در شهرک صنعتی شماره دو اردبیل فعالیت دارد، حدود هزار و ۲۰۰ کارگر مشغول کارند که دو ماه مزد معوقه و چندین ماه حق بیمه از کارفرمای خود طلبکارند.
بنا بر ادعای کارگران، کارفرمای کارخانه «سبلان پارچه» به دلیل گسترش بحران در صنایع نساجی و کمبود نقدینگی، مطالبات کارگران را از چندین سال پیش با تاخیر پرداخت می‌کند.
آنها با اشاره به اینکه کارخانه «سبلان پارچه» در زمینه فروش محصولات خود هیچ مشکلی ندارد، در ادامه افزودند: مجموعه سبلان پارچه از چند بخش تولیدی (پوشاک، تخت بافی، گردبافی…) تشکیل شده است. چند روز است کارخانه به دلیل تغییرات مدیریتی و انبارگردانی موقتا تعطیل شده و قرار است بعد از تعطیلات ماه محرم دوباره فعالیت خود را با حضورکارگران از سر بگیرد.
طبق اظهارات آنان؛ علارغم تداوم مشکلات مالی کارخانه در سال جاری، هنوز اقدامی جدی برای رفع مشکلات کارخانه صورت نگرفته است و کارگران نگران هستند.
گفتنی است؛ بر اساس گفته‌ای بهروز زلالی (مدیرکل دفتر امور سیاسی استانداری اردبیل) هیئت حمایت از صنایع از چندین روز پیش در کارخانه سبلان پارچه مستقر شده و پیگیر برطرف کردن مشکلات این کارخانه و معوقات مزدی و بیمه‌ای کارگران است .



source https://kar-kargar.bashariyat.org/?p=17964

اعتراض کارگران و صنعتگران شهرک صنعتی بندر ماهشهر به قطع پی در پی برق

کارگران و صنعتگران شهرک صنعتی بندر ماهشهر به قطع مداوم برق اعتراض دارند. قطع برق برخلاف رویه شهرک‌های صنعتی و بدون اطلاع قبلی می‌باشد. این قطعی برق باعث زیان‌های مالی و خسارات به ماشین آلات شده است. قطعی برق حتی در روزهای تعطیل نیز ادامه دارد.
قطع ناگهانی برق موجب از دست رفتن مواد اولیه در کارگاه‌ها می‌شود. با توجه به افزایش قیمت مواد اولیه، قطعی برق زیان‌های مالی بسیاری به صنعتگران این شهرک وارد می کند. با تعطیلی صنایع احتمال بیکار شدن کارگران نیز افزایش می‌یابد.

خسارت‌های هنگفت اقتصادی به مردم منطقه

وی در ادامه به تبعات این اقدام که باعث خسارت‌های اقتصادی زیادی به مردم این منطقه می‌شود اشاره کرده و به عملکرد مسئولین دراین رابطه اعتراض داشته و می‌گوید:
«بیکاری کارگران در روزهای مختلف با وجود قطعی برق و نارضایتی مجموعه‌های سفارش‌دهنده محصولات ما باعث اخلال در روند تولید و ایجاد مشکلات بسیاری برای ما شده است. این در حالی است که حمایت از صنایع پایین دستی، احداث صنایع پایین دستی و گسترش آن از شعارهای مدیران شهرستان بندرماهشهر بوده است و وضعیت موجود این شعارها را غیرعملیاتی خواهد کرد.»
یکی از صاحبان تولید در شهرک صنعتی بندر ماهشهر به کاهش مراجعه و تقاضا توسط مشتری به دلیل قطع برق اشاره کرده و می‌گوید:
«کاهش تولید با توجه به قطعی برق و بیکاری کارگران حتی شرکت های سفارش دهنده را به خرید از شهرهای دیگر سوق می‌دهد و کسی به داد ما تولید کنندگان و صنعتگران نمی‌رسد.

مشکلات حل نشده در شهرک صنعتی بندر ماهشهر

کارگاه‌های تولیدی در شهرک صنعتی بندر ماهشهر، سال‌ها است با مشکلات زیادی مواجه هستند. اما مقامات دولتی هیچ اقدامی برای حل این مشکل انجام نداده‌اند.
در چند ماه گذشته ۳ کارگاه در شهرک صنعتی بندر ماهشهر دچار آتش سوزی شده است. این واحدهای صنعتی بدلیل نبود آب جهت اطفای حریق و مستقر نبودن ایستگاه آتش نشانی در داخل شهرک متحمل خسارات مالی زیادی شده‌اند. عملکرد منفی مقامات استانی در کنار قطع برق باعث دلسردی صنعتگران شهرک صنعتی بندر ماهشهر شده است.
مقامات دولتی بدون توجه به مشکلات صاحبان صنایع فقط به فکر غارت آنها هستند. کارگران این صنایع پس از ورشکستگی بیکار شده و به خیل ارتش بیکاران و گرسنگان خواهند پیوست. کارگران هم بخوبی می‌دانند، علت اصلی فقر و درماندگی‌شان چپاول سران حکومت است. به همین دلیل در هر اعتراض سراسری بدنه اصلی آنرا کارگران تشکیل می‌دهند. آنها به خوبی می‌دانند، تنها راه نجات از این وضعیت تغییر این حاکمیت می‌باشد.



source https://kar-kargar.bashariyat.org/?p=17961

زخمی شدن ۲ سوختبر بر اثر حمله نیروهای امنیتی

۱۷ مرد, ۱۴۰۱ ۱۰:۴۸

نیروهای امنیتی در ۲ حادثه جداگانه به سوختبران، باعث زخمی شدن ۲ سوختبر شدند که حال یکی از آنها وخیم است

بر اثر شلیک نیروهای امنیتی یک سوختبر زخمی شد. نیروهای امنیتی در شامگاه شنبه ۱۵ مردادماه ۱۴۰۱ به سمت خودروی وی شلیک کردند. در اثر این شلیک یک سوختبر بلوچ به نام «نوید تباسیده» از ناحیه دست راست مورد اصابت قرار گرفت و زخمی شد. وی توسط اهالی محل به بیمارستان راسک منتقل شد.
نیروهای امنیتی در مسیر تردد سوختبران در روستای پشامگ در شهرستان سرباز، کمین گذاشته و به سمت خودروهای‌ آنها شلیک کرده بودند. «نوید تباسیده» تنها نان‌آور خانواده خود است و برای تامین امرار معاش آنها مجبور به کار پرخطر سوختبری است.
در یک حادثه دیگر، نیروهای امنیتی مرصاد با کمین در مسیر سوختبران موتوری در محدوده بازار پهره روستای کلگان یک سوختبر را زخمی‌ کردند. نیروهای امنیتی روز یکشنبه ۱۶مردادماه ۱۴۰۱، به منظور دستگیر کردن سـوختبران اقدام به پرتاب سنگ‌های بزرگ از بالای بلندی کردند. در این حادثه یک سـوختبر موتوری جوان به دلیل اصابت سنگ به ناحیه سر بشدت مجروح شد. این سوختبر به بیمارستانی در سراوان منتقل شد و هم اکنون در کما بسر می‌برد.

افزایش سوختبران به دلیل گسترش فقر

با گسترش فقر و بیکاری در استان سیستان و بلوچستان بیشتر جوانان بلوچ مجبور به سـوختبری می‌باشند. براساس گزارش سالانه ۲۰۲۱ کمپین فعالین بلوچ، حداقل ۸۷ سـوختبر هنگام سـوختبری با تیراندازی بی‌ضابطه ماموران و یا بر اثر سانحه جان خود را از دست داده‌اند. در آمار منتشره از جان باختگان، نام ۳ مورد کودک زیر ۱۸ سال نیز وجود دارد. همچنین طی این حوادث ۳۱ سـوختبر بلوچ دیگر نیز زخمی شده‌اند.
با افزایش حملات ، آمار کشته و زخمی‌های سـوختبران در سال ۱۴۰۱ افزایش چشمگیری داشته است.
سـوختبران بلوچ همواره تحت فشار، نیروهای امنیتی، قرار دارند. تیپ مرزی سپاه با حمله به خودروها، موتورسیکلت‌ها و حتی الاغ های سـوختبران، مانع کار آنها می‌شوند. نبود کار و درآمد مناسب زمینه‌ساز گسترش سـوختبری در استان سیستان و بلوچستان است. مردم بلوچ، خصوصا جوانان آن که بدنبال شغل و درآمدی هستند، به ناچار به شغل سـوختبری روی می‌آورند.

قاچاقچی اصلی سوخت عامل سرکوب سوختبران

همین وضعیت در شرق استان هرمزگان و جنوب کرمان نیز وجود دارد. در این نواحی نیز مردم برای تأمین معیشت خانواده خود، به شغل سـوختبری روی آورده‌اند. در این میان، سپاه پاسداران که خود اصلی‌ترین عامل قاچاق سوخت به کشورهای پاکستان و افغانستان است، به سرکوب سـوختبران مبادرت می‌کند. این در حالی است که درآمد ناشی از قاچاق سوخت توسط سپاه پاسداران با درآمد اندک سـوختبران قابل مقایسه نمی‌باشد.



source https://kar-kargar.bashariyat.org/?p=17959

کارگران سالی۳ کیلو گوشت قرمز مصرف نمی‌کنند

به گزارش خبرنگار ایلنا، سرانه مصرف گوشت سالانه به ۳ کیلوگرم و کمتر رسیده است. در میانه‌ی اردیبهشت سال جاری، مسعود رسولی، دبیر انجمن صنعت بسته‌بندی گوشت و مواد پروتئینی کشور از کاهش مصرف سرانه گوشت ایرانیان نسبت به سال گذشته خبر داد و گفت: مرکز آمار ایران سرانه مصرف گوشت قرمز در سال را ۴ کیلوگرم در سال به ازای هر نفر اعلام کرده است. اما آنچه واقعیت دارد چیزی حدود ۳ کیلوگرم است که باید گفت این آمار برای هر جامعه‌ای نگران‌کننده است.
او یک مقایسه‌ی ساختاری صورت داد؛ مقایسه‌ای که به خوبی نشان می‌دهد چگونه نمودار تغذیه‌ای مردم تابعی از شاخص‌های رشد اقتصادی کشور است: «این در حالی است که به عنوان مثال در سال ۱۹۹۳ سرانه کشور گوشت قرمز مردم چین ۵ کیلوگرم بود که الان این عدد به ۵۳ کیلوگرم رسیده است.»
نصف شدن سرانه گوشت در یازده ماه!
«سرانه گوشت در کشور از ۱۲ کیلوگرم در سال به ۶ کیلوگرم رسیده و به عبارتی با ۵۰ درصد کاهش مصرف مواجه شده است» این خبر را مدیرعامل اتحادیه مرکزی دام سبک کشور در مهرماه سال گذشته (۱۴۰۰) به رسانه‌ها داد. حالا نزدیک به یک سال یا به طور دقیق‌تر یازده ماه از اعلام این خبر گذشته است؛ کاهش مصرف سرانه گوشت از ۶ کیلوگرم در سال به ۴ یا حتی ۳ کیلوگرم، نگران‌کننده است.
نصف شدن سرانه مصرف گوشت فقط مختص سال ۱۴۰۱ نیست؛ در سه چهار سال اخیر، هر سال مردم ناچار شده‌اند مصرف گوشت قرمز خود را به خاطر افزایش سنگین قیمت‌ها نصف کنند؛ در اسفند ۹۹، رئیس شورای تأمین‌کنندگان دام کشور با اشاره به اینکه نوسان بازار هیچ توجیهی ندارد گفت که بنابر آمار امسال، میزان مصرف گوشت قرمز نسبت به مدت مشابه سال قبل ۵۰ درصد کاهش یافته است. آن زمان قیمت هر کیلوگرم گوشت قرمز حدود ۴۵ هزار تومان بوده است، با این حال، مردم استطاعت خرید نداشته‌اند؛ اما امروز مشاهدات میدانی بازار نشان می‌دهد که حداقل قیمت گوشت قرمز در محدوده‌ی هر کیلو ۲۰۰ هزار تومان است؛ آخرین قیمت‌ها در دهم مرداد: نرخ هر کیلو ران گوسفندی با استخوان ممتاز، ۲۱۶ هزار تومان!
تایید پایین بودن سرانه مصرف در گزارشات رسمی
براساس مصوبات مزدی شورایعالی کار، حداقل دستمزد روزانه‌ی کارگران در سال جاری، ۱۳۹ هزار و ۳۲۵ تومان است؛ اگر مزایای مزدی مانند حق مسکن و سنوات را به این رقم بیفزاییم، به سختی به روزی حدود ۲۰۰ هزار تومان می‌رسیم؛ بنابراین قیمت هر کیلو گوشت گوسفندی امروز از دستمزد روزانه‌ی یک کارگر به مراتب بیشتر است؛ یعنی یک خانواده‌ی سه نفره‌ی کارگری اگر یک روز بخواهند غذای گوشتی بخورند، باید کل دستمزد آن روزِ نان‌آور خانواده را برای خرید فقط یک کیلوگرم گوشت قرمز هزینه کنند؛ تنزل سطح کیفی تغذیه، عواقب میان‌مدت و بلندمدت بسیار دارد؛ عواقبی که چشم پوشیدن بر آن‌ها جامعه را به سمت بحران سوق خواهد داد.در این میان، مقایسه سرانه مصرف گوشت در ایران و کشورهای اروپایی و آمریکا روندهای متفاوتی دارد. هر آمریکایی سالانه ۴۹ کیلو گوشت قرمز ‌می‌‌‌خورد و این عدد برای هر آرژانتینی در سال به ۴۰ کیلو می‌رسد. مردم کشورهای اروپایی هم حدود ۳۰ کیلو در سال گوشت قرمز مصرف‌ می‌‌‌کنند و سرانه مصرف گوشت قرمز در ترکیه ۲۷ کیلو در سال است. در ایران سرانه مصرف گوشت به زیر ۶ کیلوگرم در سال رسیده است؛ سالی ۴ یا نهایتاً ۳ کیلو گوشت سر سفره‌ی هر کارگر ایرانی است.
کارگران:
معمولاً گوشت نمی‌خوریم!
برای اینکه بدانیم این اعداد و ارقام با واقعیت‌های زیسته‌ی کارگران چقدر همخوانی دارد، به سراغ چند کارگر و بازنشسته رفتیم و میزان مصرف گوشت ماهانه‌ی آن‌ها را جویا شدیم.
یک کارگر پیمانکاری شهرداری (حداقل‌بگیر) می‌گوید: ما چندین ماه است که اصلاً گوشت قرمز نخریده‌ایم، یعنی از ابتدای سال خرید گوشت قرمز نداشته‌ایم؛ اگر اوضاع به همین شکل باشد تا پایان سال هم خرید نمی‌کنیم؛ پولی باشد یکی دو کیلو مرغ یا ماهی می‌خریم؛ واقعاً سرانه مصرف گوشت خانواده‌ی ما به صفر رسیده است!
یک کارگر عسلویه (غیرحداقل‌بگیر) می‌گوید: من غذای کمپ را می‌خورم اما همسر و دو فرزندم اصفهان زندگی می‌کنند؛ فکر کنم هر دو یا سه ماه، یکی دو کیلو گوشت خورشتی می‌خرند تا بتوانیم هر پانزده روز یکبار، غذا با گوشت قرمز داشته باشیم؛ سرانه مصرف هر عضو خانواده ما در بهترین حالت، سالی ۳ یا همان ۴ کیلوگرم است.
یک بازنشسته‌ی حداقل‌بگیر کارگری ساکن کردستان نیز از به صفر رسیدن خرید گوشت قرمز در ماه‌های اخیر می‌گوید: ماه‌هاست سفره‌ی ما رنگ گوشت قرمز را ندیده است؛ پول ما به خرید چند کیلو مرغ و تخم مرغ به زور می‌رسد؛ گوشت را دیگر فاکتور گرفته‌ایم!
بدون تردید، خروج از این بحران تغذیه‌ای، یک همت عالی می‌خواهد؛ باید سرانه مناسب گوشت قرمز دهک‌های فرودست با قیمت قابل قبول و ارزان تامین شود؛ قیمت یک کیلو گوشت قرمز براساس استانداردها بایستی حداکثر یک‌سوم یا یک‌چهارم دستمزد روزانه‌ی یک کارگر باشد.در شرایط فعلی، اگر نمی‌توانند قیمت‌ها را بشکنند لااقل با کالابرگ یا هر طریق دیگری، ماهانه چند کیلو گوشت قرمز ارزان و باکیفیت در اختیار مردم قرار دهند؛ اما راه حل ساختاری، شکستنِ طلسمِ عدم تناسب دستمزدها با قیمت‌هاست.



source https://kar-kargar.bashariyat.org/?p=17957

۱۴۰۱ مرداد ۱۶, یکشنبه

پرستاران قراردادی و شرکتی: انتظار داریم با تصویب طرح ساماندهی «تبدیل وضعیت» شویم

پرستاران قراردادی و شرکتی: انتظار داریم با تصویب طرح ساماندهی «تبدیل وضعیت» شویم

پرستاران زیرمجموعه دانشگاه‌های علوم پزشکی، خواستار تبدیل وضعیت با تصویب طرح ساماندهی هستند.

به گزارش خبرنگار ایلنا، براساس وعده نمایندگان مجلس، طرح ساماندهی استخدام کارکنان دولت، ظرف یک هفته آینده برای تصویب نهایی به صحن علنی مجلس می‌آید. این طرح بعد از تصویب باید همه نهادهای دولتی و عمومی را دربربگیرد.

پرستاران شرکتی، قراردادی و ۸۹ روزه که زیرمجموعه

وزارت بهداشت محسوب می‌شوند، از انتظار برای تصویب این طرح در یکی دو هفته‌ی آینده خبر می‌دهند؛ این پرستاران که با قراردادهای مختلف برای بیمارستان‌های دانشگاه‌های علوم پزشکی کار می‌کنند؛ می‌گویند: انتظار داریم با تصویب طرح همگی قرارداد مستقیم و رسمی دولت شویم؛ وزارت بهداشت باید یکی از اولین مجریان این طرح باشد چون پرستاران در دوران کرونا سختی‌های زیاد متحمل شده‌اند و هنوز هم در حال دست و پنجه نرم کردن با این ویروس منحوس هستند؛ عادلانه نیست که کار یکسان باشد اما قراردادها و مزایای مزدی از زمین تا آسمان تفاوت داشته باشد.

خواسته‌ی پرستاران غیررسمی، تبدیل وضعیت بدون آزمون و شرایط سخت است؛ آن‌ها می‌گویند پرستاران دانشگاه‌های علوم پزشکی باید همگی رسمی باشند.

محمد شریفی مقدم (دبیرکل خانه پرستار) نیز تنها راهکار تبدیل وضعیت پرستاران و برقراری عدالت را تصویب طرح ساماندهی می‌داند و می‌گوید: ماههاست در انتظار تصویب و اجرای این طرح هستیم؛ انشالله با تصویب سریع آن، در نیمه دوم سال پرستاران غیررسمی تبدیل وضعیت شوند و عدالت شغلی برقرار شود.



source https://kar-kargar.bashariyat.org/?p=17944

یک ۵دقیقه‌ی ضدِ کارگری/ برخی هنوز معتقدند تنها مسیر حمایت از تولید و اشتغال، پا گذاشتن روی حقوق کارگران است!

ایلنا گزارش می‌دهد،

یک ۵دقیقه‌ی ضدِ کارگری/ برخی هنوز معتقدند تنها مسیر حمایت از تولید و اشتغال، پا گذاشتن روی حقوق کارگران است!

در ایران از همان ابتدای تصویبِ قانون کار، مخالفانِ این قانون چنان قدرتمند عمل کردند که نه تنها تصویبِ آن را سال‌ها به تعویق انداختند بلکه کمی بعدتر با اصلاحیه‌ها، آیین‌نامه‌ها، بخشنامه‌ها و دادنامه‌ها بسیاری از موادِ حمایتیِ آن را بی‌اثر کردند.

به گزارش خبرنگار ایلنا، روز سه‌شنبه، چهارم مردادماه

مراسمی با حضور برخی از مسئولانِ کشور برای تقدیر از کارآفرینان برتر استان تهران برگزار شد. در این مراسم هر کدام از مسئولان برای تقدیر از کارآفرینی و اهمیتِ نقش کارفرمایان در حل مشکلِ اشتغال چیزی گفتند. صحبتهای یکی از این مسئولان اما بیش از اندازه ضدِ کارگری بود…

یک ۵دقیقه‌ی ضدِ کارگری

محمدمهدی برادران، معاون صنایع عمومی وزارت صمت، زمانی که تریبون را به دست گرفت تا در تقدیر از کارآفرینان سخنرانی کند، یک راست به سراغ قوانینِ حمایتیِ کار و تأمین اجتماعی رفت تا بگوید اولین اقدام برای حمایت از کارفرمایان، دست بردنِ به تنها موادِ باقیمانده این قوانین است!

برادران در آن جلسه سخنان خود را اینگونه آغاز کرد: «شما کارآفرینان در شرایط اقتصادی کشور و با وجود قوانینِ متعدد، کارِ سختی ایفا کرده‌اید.» او بلافاصه منظور خود را از «قوانینِ متعدد» برای حضار شرح داد: «در بررسی‌ها و نظرسنجی‌هایی که نهادهایی چون اتاق بازرگانی انجام می‌دهند، بزرگترین چالشِ کارفرمایان و صنایع، مباحث مربوط به حوزه‌ی تأمین اجتماعی و قانون کار عنوان شده است. اگرچه مشکلاتِ دیگری چون نظام بانکی و غیره هم وجود دارد، اما این دو، جزو ثابتِ مشکلات هستند و باید برای آن‌ها فکری اساسی کرد.» و بعد به نقل از یکی از کارفرمایان گفت: «با قوانینِ داخلیِ ما حتی اگر فلان کارفرمای معروف هم به ایران بیاید، نمی‌تواند کار کند!»

دفاع از طرح کارآموزی دومین موضوع موردِ اشاره‌ی برادران بود: «طرحِ کارآموزی در خیلی از کشورها اجرا می‌شود. در این طرح فردی که برای اولین بار وارد بازار کار می‌شود، نصفِ حقوقِ افراد باسابقه را می‌گیرد. البته در برخی از کشورها نصفِ دیگرِ حقوق را دولت پرداخت می‌کند. فرد کارآموز یک تا سه سال باید کار کند و بعد می‌تواند مانند باقیِ کارگرها حقوقِ صد درصد بگیرد.»

او سپس به مهم‌ترین فایده‌ی طرح کارآموزی اشاره می‌کند: «این فرصت اگر به جامعه‌ی کارآفرینی و صنعتی داده شود موجبِ اشتغال بیشتر می‌شود. اگر فقط به دنبال حمایت از کارگرانِ فعلی باشیم، کارگرانِ آتی را فراموش می‌کنیم و ما باید به دنبال بالا بردنِ نرخِ اشتغال باشیم.»

دستمزدِ امسالِ کارگران، موضوعِ مورد انتقادِ دیگرِ معاون صنایع عمومی وزارت صمت در آن جلسه بود: «امسال تولیدکنندگانِ ما با کارگران همراهی کردند که این موجب رضایت کارگران و ایجاد انگیزه‌ی بیشتر آن‌ها شد. اما کارفرمایان در هزینه‌های مالی و قیمت تمام‌شده‌ی محصولاتِ خود فشار مضاعی تحمل کردند.»

و بعد موضوع همیشگیِ تاثیرِ افزایش دستمزد بر افزایش نرخ تورم را مطرح کرد: «این فشار به جامعه‌ی در حال تورمی منتقل شد. درصورتیکه دستمزد باید در حدِ معقول افزایش پیدا می‌کرد تا موجبِ جهش قیمتی نمی‌شد.»

برادران تنها ۵دقیقه در آن جلسه صحبت کرد که تمام آن ۵دقیقه صرفِ زیرسوال بردنِ کمترین حقوقِ باقیمانده‌ی کارگران شد.

تولید و اشتغال؛ کلیدواژه‌های اصلیِ تاختن بر حقوق کارگران

تولید و اشتغال، کلیدواژه‌های اصلیِ معاون صنایع عمومی وزارت صمت و همه‌ی کسانی است که معتقدند قانون کار و تأمین اجتماعیِ باید تغییر کند. اگر قوانین کار و تأمین اجتماعی را تنها قوانینِ حمایتی از کارگران بدانیم، در واقعِ آن‌ها راهِ اصلیِ حمایت از تولید و اشتغال را ضربه زدن به منافعِ کارگران می‌دانند. حال آنکه اگر قائل به تضاد منافعِ بین کارگر و کارفرما هم باشیم آن‌ها باید بدانند که چنین قوانینِ حمایتی نه تنها در ایران بلکه در بسیاری از کشورهای جهان در نتیجه‌ی اعتراضاتِ کارگری در طول سال‌ها به وجود آمده‌اند، و اتفاقا امروز در آن کشورها به سبب وجود تشکل‌های قدرتمندِ کارگری کسی حق تعرض به این قوانین را ندارد.

حال آنکه در ایران از همان ابتدای تصویبِ قانون کار، مخالفانِ این قانون چنان قدرتمند عمل کردند که نه تنها تصویبِ آن را سال‌ها به تعویق انداختند بلکه کمی بعدتر با اصلاحیه‌ها، آیین‌نامه‌ها، بخشنامه‌ها و دادنامه‌ها بسیاری از موادِ حمایتیِ آن را بی‌اثر کردند. و از قضا آنچه امروز معاون صنایع عمومی وزارت صمت بر آن دست می‌گذارد اندک موادِ حمایتیِ باقیمانده‌ی این قوانین است.

بررسی صحبتهای معاون صنایع عمومی وزارت صمت از آن جهت مهم است که او در واقع در اینجا بلندگوی نهادهای پرقدرتِ لیبرالی چون اتاق بازرگانی است. سال گذشته بود که اتاق ایران طرحی با عنوان «دیدگاه‌های رنج‌آفرین و دیدگاه‌های گنج‌آفرین در حوزه اقتصاد» ارائه داد که اتفاقا در آن طرح به تمام این مسائل به شکل جزئی پرداخته شده بود. در آن طرح نیز نویسندگان معتقد بودند با احیای طرح کارآموزی می‌توان مشکل اشتغال و تولید را حل کرد. و همچنین اصلاح قانون تأمین اجتماعی و قانون کار به نفع کارگر، کارفرما و اصلا به نفع کل کشور است!

مقایسه باید همه‌جانبه باشد

مقررات‌زدایی تنها راهکار آن‌ها برای حمایت از تولید است و این جمله که «با قوانینِ داخلیِ ما حتی اگر فلان کارفرمای معروف هم به ایران بیاید، نمی‌تواند کار کند!» باورِ خیلیِ از همفکرانشان است.

اگرچه در این گزاره که تولیدکنندگان در ایران اوضاع نابسامانی دارند، بین گروه‌های مختلف تقریبا اشتراکِ نظر وجود دارد اما آیا مشکل از قوانینِ کار و تأمین اجتماعی‌ست؟! اکبر شوکت (عضو سابق هیئت امنای تامین اجتماعی) در این خصوص می‌گوید: ما حاضریم با کارفرمایان و کسانی که چنین نظری دارند مناظره کنیم. به ما بگویند منظورشان کدام کشور است؟ مثلا در کشور آلمان چه برخوردی با نیروی کار می‌شود؟ ما مشکلی نداریم، همان برخوردی که در آن کشورها با نیروی کارشان می‌شود با نیروی کار ما هم بشود. آنجا چقدر از کارفرماها مالیات می‌گیرند، اینجا هم بگیرند.

شوکت می‌گوید: از منظر قوانین، اتفاقا ایران قابل مقایسه با کشورهای دیگر نیست. ما کارفرمایانی داریم که در کنار کارخانه‌ی خود ۴۰ واحد ۴۰ واحد خانه می‌سازند بدون اینکه یک ریال مالیات پرداخت کنند. به یکباره ظرف ۴ سال گذشته ما شاهدِ تورم هزاردرصدی در بخش ساختمان بودیم و کسی که املاک داشته امروز ارزش املاکش چند برابر شده اما برای کارگر چه اتفاقی افتاده است؟

او ادامه می‌دهد: اگر قرار است مقایسه‌ای صورت بگیرد باید همه‌ی ابعاد قضیه دیده و سنجیده شود. اینکه فقط اشاره می‌کنند به دست و پاگیر بودنِ برخی از قوانین، نشان می‌دهد که این افراد با زرنگی، مواردی که به نفع خودشان است را بُلد می‌کنند و باقیِ مولفه‌ها را نادیده می‌گیرند. در همان کشورهایی که می‌گویند، کارفرما مجبور است ۴۰درصد از درآمد خالص خود را به عنوان مالیات بپردازد اما در اینجا با فرارهای مالیاتی‌ای که وجود دارد، ۵درصد سود خالص سالیانه‌ی یک کارفرما هم پایِ مالیات پرداخت نمی‌شود.

این فعال کارگری معتقد است: اینکه هرچه می‌شود سریع به سراغ کارگران می‌رویم و به دنبال این هستیم که مشکلات اقتصادی را با اصلاح قوانین حمایتیِ کارگران حل کنیم دلیلش این است که فضا به اندازه‌ی کافی برای ضربه زدن به این قشر باز است. در واقع به قدری این فضا باز است که عده‌ای جسارتِ بیش از اندازه پیدا کرده‌اند که هر چه می‌شود به سراغ کارگران بروند.

برای کسانی که می‌خواهند از قوانین فرار کنند، ایران بهشتِ روی زمین است 

احسان سلطانی (کارشناس مسائل اقتصادی) نیز در واکنش به چنین اظهاراتی می‌گوید: بر چه مبنایی می‌گویند قوانین مانعِ کسب و کار است؟! اتفاقا اینجا برای کسانی که می‌خواهند از قوانین فرار کنند، بهشتِ روی زمین است.

سلطانی هم به فرار مالیاتیِ گسترده در ایران اشاره می‌کند و می‌گوید: به قدری این مطالب سال‌ها تکرار شده است که این افراد خودشان باور کرده‌اند که مسئله همین است! در کجای دنیا کارگر به این ارزانی پیدا می‌شود؟ آنهم نه کارگر بی‌سواد بلکه کارگرِ تحصیل‌کرده؟

این کارشناس مسائل اقتصادی می‌گوید: دستمزدها در ایران به قدری پایین است که کارگران حاضر به کار در بنگاه‌های تولیدی نیستند. اگر قرار باشد قوانین آنطور که مدنظرِ این افراد است، تغییر کند و همین اندک مواد حمایتیِ قانون کار هم برداشته شود، همین تعداد کارگری هم که کارمی‌کنند دیگر راضی به کار نمی‌شوند.

سلطانی به تأکیدِ این افراد برای اصلاح قانون کار اشاره می‎کند و می‌گوید: منظورِ اینها از اصلاح قانون کار چیست؟ با وجود قراردادهای موقت، چه ماده‌ای از قانونِ کار این افراد را اذیت می‌کند که می‌گویند قانون کار مانعِ تولید است؟ در حال حاضر کارفرما هر زمان که بخواهد می‌تواند کارگرِ قرارداد موقتِ خود را اخراج کند، پس مشکلِ آن‌ها چیست؟

این کارشناس مسائل اقتصادی ادامه می‌دهد: در ایران اصلا روی نیروی انسانی سرمایه‌گذاری نمی‌شود. ایشان که در مورد آن کارفرمایانِ معروفِ کشورهای دیگر صحبت می‌کنند باید بدانند که آن‌ها تولیداتِ دانش‌بنیان انجام می‌دهند و برای علم و آموزشِ نیروی کارِ خود اهمیتِ بسیاری قائل هستند. در این شرکت‌ها نیروی کار ارزش بسیار زیادی دارد و حقوق‌های خوبی می‌گیرند. مثل اینجا نیست که با نیروی کار همچون برده رفتار می‌کنند.

به گفته‌ی سلطانی؛ طبق آمار مرکز آمار، در

واحدهای صنعتی بالای صد نفر، ۴۱ درصدِ کارگران، کارگر ساده هستند. و چون در اینجا کارگاه‌‍‌های زیر صدنفر محاسبه نشده است، این یعنی بالای ۴۱درصد از کارگرانِ صنعتیِ ما کارگر ساده هستند. یعنی کارفرما به این کارگر آموزش نداده است. پس کارفرمای ما روی نیروی کار سرمایه‌گذاری نمی‌کند و اصلا برای نیروی کار ارزش قائل نیست. این مسائل است که به تولید کمک می‌کند. این آقایان چرا اینگونه به موضوع نگاه نمی‌کنند؟

هر جا کم می‌آورند توپ را به زمین کارگر می‌اندازند؛ سلطانی با این جمله ادامه می‌دهد: وقتی ما با نیروی کارمان این رفتار را می‌کنیم و کم‌ترین ارزش و کمترین حق را برای او قائل نیستیم و اصلا حاضر به سرمایه‌گذاری روی باارزش‌ترین و مهم‌ترین عامل تولید نیستیم، چطور خود را با کشورهای دیگر مقایسه می‌کنیم؟

این کارشناس مسائل اقتصادی به انتقادها در خصوص افزایشِ دستمزد امسال اشاره می‌کند و می‌گوید: طبق آمار، کل هزینه نیروی کار از کل هزینه‌ی تولید تنها ۵.۱ درصد است. در مقابل سهم مواد خام و بسته‌بندی ۷۳درصد است. چطور است که ده برابر شدنِ مواد اولیه تورم‌زا نیست و این ۵ – ۶ درصد تورم‌زا است؟! کسانی که با چنین استدلالی افزایش دستمزد را مضر می‌دانند می‌توانند این معادله را حل کنند؟

سلطانی تاکید می‌کند: تصمیماتی که برای آزادسازی قیمت‌ها می‌گیرند تورم‌زاست نه حقوق کارگر. حداقل دستمزد امسال زیر ۲۰۰دلار است درحالیکه همین حداقل دستمزد در سال ۶۹ با دلار حقیقی ۶۰۰دلار بود. یعنی دستمزد یک سوم شده و همه‌چیز در کشور به دلار ربط دارد. چطور وقتی ارزش دستمزد کاهش پیدا کرده باز هم از تورم‌زا بودنِ دستمزد صحبت می‌کنند؟!

سخن آخر

علتِ اینکه به گفته‌ی شوکت، «عده‌ای به قدری جسارت پیدا کرده‌اند که هر چه می‌شود به سراغ کارگران می‌روند» را شاید بتوان در نبود تشکل‌های قدرتمندِ پشتیبانِ کارگران دید. امروز بازنشستگانِ سایر سطوح به بهانه‌ی تورم‌زا بودنِ دستمزدشان و البته نگرانیِ دولت از صندوقِ ناتوانِ تامین اجتماعی، بعد از گذشتِ ۴ ماه هنوز نتوانسته‌اند به حقوقِ واقعیِ خود – آنچه قانون برایشان تعیین کرده – برسند. از طرفی عده‌ای به جد به دنبالِ اصلاح قانون تامین اجتماعی و مولفه‌هایی چون افزایش سن بازنشستگی، تغییر محاسبه‌ی مستمری بازنشستگی و کاهشِ سالهایِ تخفیف به کارهای سخت و زیان‌آور و… هستند. بحث تغییر مواد حمایتیِ قانون کار و توافقی کردنِ دستمزد و… هم هر چند وقت یکبار مطرح می‌شود. و همه‌ی اینها هم به بهانه‌ی حمایت از تولید و اشتغال است. گویی تنها مسیرِ بهبودِ وضعیتِ اقتصادِ این کشور پا گذاشتن روی حداقلی‌ترین حقوق کارگران است!

گزارش: زهرا معرفت

 



source https://kar-kargar.bashariyat.org/?p=17941

تبدیل وضعیت شغلی خواسته کارگران پیمانکاری آبفای اهواز

 

تبدیل وضعیت شغلی خواسته کارگران پیمانکاری آبفای اهواز



source https://kar-kargar.bashariyat.org/?p=17937

زیر بار ستم نمی‌کنیم زندگی؛ فیلم تجمع اعتراضی بازنشستگان تامین اجتماعی در شهرهای مختلف

بازنشستگان تامین اجتماعی در شهرهای اهواز، اراک و اردبیل تجمع اعتراضی برگزار کردند. تجمع بازنشستگان در اعتراض به عدم افزایش حقوق مصوبه شورایعالی کار و مشخص نبودن وضعیت پرداخت می‌باشد. این تجمع روز شنبه ۱۵ مردادماه ۱۴۰۱ برگزار گردید. بازنشستگان تامین اجتماعی اهواز در برابر اداره کل تامین اجتماعی استان تجمع کرده و خواستار رسیدگی به وضعیت خود شدند. این تجمع در هوای بسیار گرم و شرجی اهواز برگزار شد. بازنشستگان شعار می‌دادند:مصوبات شورا اجرا باید کردد معیشت منزلت حق مسلم ماست ،آنها همچنین حمایت خود را از کارگران و بازنشستگان زندانی اعلام کرده و شعار می‌دادند: ،کارگر زندانی آزاد باید گردد ،بازنشسته زندانی آزاد باید گردد .

زیر بار ستم نمی‌کنیم زندگی؛ فیلم تجمع اعتراضی بازنشستگان تامین اجتماعی در شهرهای مختلف

بازنشستگان تامین اجتماعی در این تجمع‌ها خواستار مشخص شدن زمان و میزان افزایش حقوق خود شدند

بازنشستگان تامین اجتماعی در شهرهای اهواز، اراک و اردبیل تجمع اعتراضی برگزار کردند. تجمع بازنشستگان در اعتراض به عدم افزایش حقوق مصوبه شورایعالی کار و مشخص نبودن وضعیت پرداخت می‌باشد. این تجمع روز شنبه ۱۵ مردادماه ۱۴۰۱ برگزار گردید. بازنشستگان تامین اجتماعی اهواز در برابر اداره کل تامین اجتماعی استان تجمع کرده و خواستار رسیدگی به وضعیت خود شدند. این تجمع در هوای بسیار گرم و شرجی اهواز برگزار شد. بازنشستگان شعار می‌دادند:

بازنشستگان تامین اجتماعی

مصوبات شورا اجرا باید کردد

معیشت منزلت حق مسلم ماست

آنها همچنین حمایت خود را از کارگران و بازنشستگان زندانی اعلام کرده و شعار می‌دادند:

کارگر زندانی آزاد باید گردد

بازنشسته زندانی آزاد باید گردد

تجمع اعتراضی بازنشستگان در اراک

بازنشستگان تامین اجتماعی در اراک نیز با تجمع در برابر اداره تامین اجتماعی این استان خواستار پاسخگویی مقامات به خواسته‌هایشان شدند.آنها ضمن اخطار به مقامات استانی خواستار تسریع در پرداخت اضافه حقوق سال ۱۴۰۱ شدند. بازنشستگان تامین اجتماعی در اراک شعار می‌دادند:

زیر بار ستم نمی‌کنیم زندگی جان فدا می‌کنیم در ره آزادگی وای از ظلم وای از این ظلم

تجمع اعتراضی بازنشستگان در اردبیل

بازنشستگان تامین اجتماعی در اردبیل نیز در برابر اداره تامین اجتماعی این استان تجمع کردند. آنها خواستار مشخص شدن میزان افزایش مستمری‌های طبق مصوبه شورایعالی کار شدند.

استقلال صندوق‌های بازنشستگی از دولت

صنـدوق‌های بازنشستگی اساسا مایملک هیچ دولتی محسوب نمی‌شوند و سرمایه ذخیره شده کارگران می‌باشند. بنابراین هیچ دولتی حق ندارد به این صندوق‌ها دست‌اندازی کند. اما در این سال‌ها، سرمایه‌های صنـدوق‌های بازنشستگی توسط دولت‌ها و باند‌های مختلف آن به تاراج رفته است. سران حکومت با دست‌اندازی بر روی سرمایه‌های این صندوق‌های بازنشستگی در چند سال گذشته، مقداری از کسری بودجه خود را تامین کرده‌اند. این اقدام به ورشکستگی صنـدوق‌های بازنشستگی منجر شده است. سرقت سرمایه‌های بازنشستگان باعث هر چه فقیرتر شدن آنها شده است. به دلیل استمرار این چالش اعتراضات گسترده بازنشستگان در حال ارتقا است. در آخرین سلسله اعتراضات، بازنشستگان با شعار «شش کلاس دروغگو، حاصل وعده‌هات کو» به صراحت خواستار پاسخگویی رئیسی شدند. رئیسی بخوبی می‌داند، اقدام به سرکوب بازنشستگان می‌تواند عواقب بحران‌زا و جدی برای کل حاکمیت در پی داشته باشد.

 



source https://kar-kargar.bashariyat.org/?p=17934

زخمی شدن یک کولبر اهل بانه با بیش از ۱۰۰ ساچمه

هه‌نگاو: جمعه ۲۱ مرداد ۱۴۰۱ یک کولبر اهل بانه با هویت عبدالله حجری ۲۵ ساله روز چهارشنبه ۱۹ مرداد ۱۴۰۱ (۱۰ آگوست ۲۰۲۲) در حین کولبری ...